Me har sett elefantar! Men lat oss ta det fra begynnelsen.
Me kjoyrde langt og lenger enn langt for a komme til Mole nasjonalpark. Like etter at bussen koyrde innafor porten fekk me auge pa Pomba, og stemninga var sett (For dei som ikkje veit det, Pomba er namnet pa vortesvinet i Lovenes Konge).
Tidleg neste morgon tok me joggeskoene pa, klare for safariwalk og store elefantar. Guiden var hadde eit kjempevapen, nesten like lngt som han sjolv, og han sa "this is for savig our lives", og sa gjekk me. Me sag tre ulike hjortedyr, dei hoppa rundt oss i jungelen, og me sag nokon fuglar og ... Skilpaddespor. SKUFFAAAA! Det var ikkje ein elefant a se, og me var ganske lei oss der me gjekk og tenkte pa at me matte prove a ga ettermiddagswalk'en og, forhapentligvis med heldigare resultat. Me gjekk opp att til sivilisasjonen, og DER veit du, der var det elefantar bak ein busk! Dei var store og fine, og me sag, gapa, tok bilder og var i ekstase! Tilbake pa hotellet (der forresten Pomba 2, Pomba 3, ..., pomba 1000 vandra rundt) la me oss ved bassenget, at god mat og kosa oss. Det kom bavianar hoppande og stal sukker og mat, og me hadde utsikt til vatnholet der elefantane vandra fram og tilbake. Fantastisk!!!!!!
Etter det har me bruka dagane med volunteer'ane, besokt Boti Falls, ein fantastisk tvilligfoss, me har klatra opp og ned for a komme til umberlla rock (ja, store steinar sm ser ut som ein enorm praply) og me har hatt to herlige dagar ved to vakre strender. Me hapa a fa se skilpadder legge egg om natta, me det var visst ikkje sesong for det. De gjorde ikkje sa mykje, me har jo sett elefatar. :D
No sit me i Accra, og her skal me vere til me reiser pa fredag. Om litt moter me Francis, ein tidlegare arbeidskamerat av Helga sin Onkel Alf Tore, han skal vise oss byen.
Livet er herlig, dere.
tirsdag 5. august 2008
lørdag 26. juli 2008
Eit tarevatt farvel
Hei igjen.
I gar var siste dagen var i ayinanasuso, o me matte sei hadet til ungane. Det var ikkje noko kjekt i et heile tatt. Me har vorte veldig gla i dei alle sammen, og sjolv om me har gjort mykje for dei skulle me onska me kunne tatt dei med oss heim alle og ein kvar. Dei e so fantastiske, og snille. Sjolv om me veit at ungane pa barnehiemen der me har jobba har det relativt bra i forhold til andre barneheimar i Ghana er det med litt tungt hjerta at me forlet dei til deirans verger. Vare "foreldrer" der nede, master og madame har vore snille o\den tida me har vore der men me har hoyrt at det kanskje ikkje alltid er slik. motte ei jente, sofia som kom pa besok til barnehiemen, ho har joibba der gjennom same organisasjon som oss. Ho fortalte ting som gjorde at vare mistanka om var vertsfar vart bekrefta. I byrjinga syns me han verka som ein fanatsisk mann som gorde mykje for ungane og som berre vil dei vell. Men etterkvart byrja me aa skjona at et kanskje ikkje er slik. No er me sikre pa at han brukar barnehiemen, og ungane berre for aa faa pengar. Han prover heile tida a lure oss nar det gjeld pengar. Dette er ganske slitsomt og gjer at det vert vanskelig a hjelpa ungane, og det er jo det me vil. Denne jenta fortalte ogsa at master var ein ond mann som ikkje var godt likt i landsbyen, og han har sagt at folk iu landsbyen ikkje faar lov til aa seie noko til oss. han er visst ein ganske mektig mann, saa ingen tor a seie han i mot. Sa den siste veka har me spelt skodespel, men det har vore vanskeleg aa halda maska.
Men, me foler likevell tross i at det har vore vanskelig aa hjelpa ungane grunna at me vil at pengane skal ga til ungane aa ikkje han, at me har fatt til mykje.
Me vart ferdig med a mala alle veggane i klasseromma, noko som gjorde stor forskjell. Forhapentlegvis far elevane eit litt bedre laeringsmiljo. :)
me har ogsa mala alfabetet rundt tavla med teikningar til kvar bokstav i klasserommet til fyrste og andre klasse. Dette satt iallefall ungane stor pris paa, og laeraren lova a bruke teikningane i undervisninga.
Ellers har me kjopt nokre mye madrasser til ungane, 4 av jentene hadde ikkje madrasser i det heile, og noklon av madrassene var ganske uttissa og slitte. Saa gleda var stor hjaa ungane daa dei sag me hadde kjopt madrasser. Me kjopte ogsa myggnetting til alle sammen.
Forresten, den velse guten victor som hadde malaria var frisk som ein fisk da me kom heim att paa sondag. han kom springande mot oss, og gav oss ein stor klem. Det var hans mate a sei takk for hjelpa pa. Er litt skummelt a tenke pa at master og madame mest truleg ville ha venta mykje lenger enn kva me gjorde, for han hadde kome seg pa sjukehus.
myggnettingen vart ogsa satt veldig pris paa, og me hjelpte alle a henga en opp. Me hapar at den kan hjelpa mot sjansen for a fa malaria.
Sofia fortalte ogsa at master sjelden betalte laerarane, og at sepeielt hovedlaeraren pa skulen omlag aldri fekk betalt, og han har jobba pa skulen i 13 ar. Me bestemte oss for aa gi litt av pengane til han. Han vart kjempeglad, og god bless u all!
Me har ogsaa hatt ein norsk-aften, det me laga middag til alle ungane og vare "kjaere" foreldre. Under heile den tida me har vore her har me enda ikkje sett ungane ete kjott. me bestemte oss for a kjopa kylling til dei, og a laga spagetti med tomatsaus(uten masse olja). Me kokte og litt ris. Ungane var heilt i hundre, dei hjalp oss me aa laga maten(og det vart maaaaase mat). sa ungane fekk ete so masse dei klarte, og det er dei ikkje vane med. Me har ganska mange nesten groteske bilder fraa den kvelden. men ungane hadde det kjempefint, og me smilte og kosa oss heile kvelden.
Saa, til alle de som har stotta desse fantastiske ungane med pengar. De har gjort ein kjempegod gjerning. Me skulle onska me kunne sendt bile av alle dei takknelige ansiktene me har sett her nede. Me har faatt gjort masse, og dei tingene me har gjort er for ungane, slik at master ikkje kan ta det i fra dei. Me maa takka dykk alle saman far at de har gitt pengar slik at me har hatt mogelegheiten til aa gjera dette. Det har vore ein heilt fantastisk oppleving, som verken me eller ungane(forhapentlegvis) vil gloyma.
No sit me i tamale, den storste byen i nestenheilt nord. Dei to neste vekene skal me reise rundt a sja oss omkring i ghana. (pa eiga rekning sjolvsagt;)).
I morgon reiser me til mole nasjonalpark der me skal paa safari, og sjaa pa ELEFANTA..
me glede oss veldig.
Kjem til aa fortsette med aa skrive blogg slik at det fortsatt kan fylgje med paa ingvild og helgas utrulege reise i landet ghana.:
Me har det veldig bra, sjolv om me brjar aa sakne svaert mange av dykk saart.
Stoor klem fraa
INgvild og Helga live from Ghana.
ps. I gar vart me invitert med paa kino med to menn, paa ein pornofilmkino. Ganske merkelig.
pss. Rekord i sporsmal om giftarmal per dag er 3.
I gar var siste dagen var i ayinanasuso, o me matte sei hadet til ungane. Det var ikkje noko kjekt i et heile tatt. Me har vorte veldig gla i dei alle sammen, og sjolv om me har gjort mykje for dei skulle me onska me kunne tatt dei med oss heim alle og ein kvar. Dei e so fantastiske, og snille. Sjolv om me veit at ungane pa barnehiemen der me har jobba har det relativt bra i forhold til andre barneheimar i Ghana er det med litt tungt hjerta at me forlet dei til deirans verger. Vare "foreldrer" der nede, master og madame har vore snille o\den tida me har vore der men me har hoyrt at det kanskje ikkje alltid er slik. motte ei jente, sofia som kom pa besok til barnehiemen, ho har joibba der gjennom same organisasjon som oss. Ho fortalte ting som gjorde at vare mistanka om var vertsfar vart bekrefta. I byrjinga syns me han verka som ein fanatsisk mann som gorde mykje for ungane og som berre vil dei vell. Men etterkvart byrja me aa skjona at et kanskje ikkje er slik. No er me sikre pa at han brukar barnehiemen, og ungane berre for aa faa pengar. Han prover heile tida a lure oss nar det gjeld pengar. Dette er ganske slitsomt og gjer at det vert vanskelig a hjelpa ungane, og det er jo det me vil. Denne jenta fortalte ogsa at master var ein ond mann som ikkje var godt likt i landsbyen, og han har sagt at folk iu landsbyen ikkje faar lov til aa seie noko til oss. han er visst ein ganske mektig mann, saa ingen tor a seie han i mot. Sa den siste veka har me spelt skodespel, men det har vore vanskeleg aa halda maska.
Men, me foler likevell tross i at det har vore vanskelig aa hjelpa ungane grunna at me vil at pengane skal ga til ungane aa ikkje han, at me har fatt til mykje.
Me vart ferdig med a mala alle veggane i klasseromma, noko som gjorde stor forskjell. Forhapentlegvis far elevane eit litt bedre laeringsmiljo. :)
me har ogsa mala alfabetet rundt tavla med teikningar til kvar bokstav i klasserommet til fyrste og andre klasse. Dette satt iallefall ungane stor pris paa, og laeraren lova a bruke teikningane i undervisninga.
Ellers har me kjopt nokre mye madrasser til ungane, 4 av jentene hadde ikkje madrasser i det heile, og noklon av madrassene var ganske uttissa og slitte. Saa gleda var stor hjaa ungane daa dei sag me hadde kjopt madrasser. Me kjopte ogsa myggnetting til alle sammen.
Forresten, den velse guten victor som hadde malaria var frisk som ein fisk da me kom heim att paa sondag. han kom springande mot oss, og gav oss ein stor klem. Det var hans mate a sei takk for hjelpa pa. Er litt skummelt a tenke pa at master og madame mest truleg ville ha venta mykje lenger enn kva me gjorde, for han hadde kome seg pa sjukehus.
myggnettingen vart ogsa satt veldig pris paa, og me hjelpte alle a henga en opp. Me hapar at den kan hjelpa mot sjansen for a fa malaria.
Sofia fortalte ogsa at master sjelden betalte laerarane, og at sepeielt hovedlaeraren pa skulen omlag aldri fekk betalt, og han har jobba pa skulen i 13 ar. Me bestemte oss for aa gi litt av pengane til han. Han vart kjempeglad, og god bless u all!
Me har ogsaa hatt ein norsk-aften, det me laga middag til alle ungane og vare "kjaere" foreldre. Under heile den tida me har vore her har me enda ikkje sett ungane ete kjott. me bestemte oss for a kjopa kylling til dei, og a laga spagetti med tomatsaus(uten masse olja). Me kokte og litt ris. Ungane var heilt i hundre, dei hjalp oss me aa laga maten(og det vart maaaaase mat). sa ungane fekk ete so masse dei klarte, og det er dei ikkje vane med. Me har ganska mange nesten groteske bilder fraa den kvelden. men ungane hadde det kjempefint, og me smilte og kosa oss heile kvelden.
Saa, til alle de som har stotta desse fantastiske ungane med pengar. De har gjort ein kjempegod gjerning. Me skulle onska me kunne sendt bile av alle dei takknelige ansiktene me har sett her nede. Me har faatt gjort masse, og dei tingene me har gjort er for ungane, slik at master ikkje kan ta det i fra dei. Me maa takka dykk alle saman far at de har gitt pengar slik at me har hatt mogelegheiten til aa gjera dette. Det har vore ein heilt fantastisk oppleving, som verken me eller ungane(forhapentlegvis) vil gloyma.
No sit me i tamale, den storste byen i nestenheilt nord. Dei to neste vekene skal me reise rundt a sja oss omkring i ghana. (pa eiga rekning sjolvsagt;)).
I morgon reiser me til mole nasjonalpark der me skal paa safari, og sjaa pa ELEFANTA..
me glede oss veldig.
Kjem til aa fortsette med aa skrive blogg slik at det fortsatt kan fylgje med paa ingvild og helgas utrulege reise i landet ghana.:
Me har det veldig bra, sjolv om me brjar aa sakne svaert mange av dykk saart.
Stoor klem fraa
INgvild og Helga live from Ghana.
ps. I gar vart me invitert med paa kino med to menn, paa ein pornofilmkino. Ganske merkelig.
pss. Rekord i sporsmal om giftarmal per dag er 3.
søndag 20. juli 2008
:)
Hallo igjen.
Me har det fortsatt veldi bra her nede i supersyden, som helga like aa kalla det.
Begynne aa gaa opp for oss at me ikkje har so lang tid igjen her, og det er ganske trist aa tenkje paa. Sjolv om det paa mange maata skal bli godt aa kome heim att, so er det veldig ttrist aa reise fraaa alle ungane. Det er mange ting i Ghana me kjem til aa sakne, foreksempel gjestfriheten, smilene,dei morsomme skiltene, menneskene, aa ta taxi aa betala 5kr, tro tro(sjolv om modrene vaare hadde drept oss om dei hadde sett korleis det fungerer)...og masse masse meir. Det me ikkje kjem til aa sakne er: hanar eller HANAR, alle dei midre gode luktene..+++
Me sakne, vennane (ingvild savne kjaerasten) , familien, grovbrod, brunost, torr luft, reinluft.
Denne vekA har me fatt komt godt i gang med malinga. Men me har berre ei veka paa osss aa bli ferdig, saa me faar mest sannsynleg ikkje tid til aa lag teikningar i alle klasseromma. Maalet er aa verta ferdig i forsteklasse. Det kjem nokon nye frivillige den heklga me reiser saa me haapar dei kan mala i dei andre klasseromma. Ellers maatte me ta ein av guttane paa barnehiemen til legevakten paa fredag. Han hadde vore sjuk lenge, hadde feber og stiv nakke. Me var litt redd for hjernehinnebetennele. Me fekk han til l;egen og det kom fram at han hadde malaria stakkar. Det er litt skummelt aa tenke paa at om m ikkje hadde vore der ville han mest sannsynleg ikkje vorte tatt til legen. Det er ganske dyrt for dei. Han fekk iallefall dei medisinane som han trong, saa no haapar me berre at han har faat dei i seg. Me reiste nemleg vekk paa fredag, saa me haapar han er betre no. Saa alle sammen, kryss fingrane for victor. Det kjem til aa gaa bra.
Denne helga har me vore paa eit nytt eventyr. Me motte dei andre frivillige. Veldig moro, dei er fantastiske folk, og me har feriehus i usa, dublin,london...hweldige oss.
Ja, me reiste til ein liten landsby som heiter fiema. For aa komme til landsbyen maate me kjora taxi i ein time paa den mest stovete vegen ein kan tenka seg. Naar me kom fram hadde helga faatt eit veldig fint tkjortemerke. Ho fekk diplom av ingvild.
Denne landsbyen me reiste til er spesiell daa menneska som bur der ser paa apar som heilage dyr. Og det kryr av apar der. Nokon av apane er ganske tamme, saa me fekk mata dei med brod. MOro.!!!
I landsbyen har dei og ein eigen gravplass for apane.
Denne helga har me budd paa hotell med varmt vatn i dusjen...Og det har vore heilt fantastisk.
Me vart nesten reine etter alt stovet.
Me skulle eigentleg til ein foss i dag, men ingvild var ikkje heilt i form saa me reiste til kumasi i staden.
PLanen for neste veke er aa mala ferdig, ha avslutnig med ungane, Me lage spagetti, og skal visa litt video, og so skal me grilla mais. skal skriva meir om dette seinare.
Viss nokon har veldig mykje pengar og vil senda ein melding er nummerene:
Ingvild: +233247005688
helga: +233242138008
ellers leve me lenge paa fine kommenatar.
KLem
ingvild og helga, helga og ingvild.
Me har det fortsatt veldi bra her nede i supersyden, som helga like aa kalla det.
Begynne aa gaa opp for oss at me ikkje har so lang tid igjen her, og det er ganske trist aa tenkje paa. Sjolv om det paa mange maata skal bli godt aa kome heim att, so er det veldig ttrist aa reise fraaa alle ungane. Det er mange ting i Ghana me kjem til aa sakne, foreksempel gjestfriheten, smilene,dei morsomme skiltene, menneskene, aa ta taxi aa betala 5kr, tro tro(sjolv om modrene vaare hadde drept oss om dei hadde sett korleis det fungerer)...og masse masse meir. Det me ikkje kjem til aa sakne er: hanar eller HANAR, alle dei midre gode luktene..+++
Me sakne, vennane (ingvild savne kjaerasten) , familien, grovbrod, brunost, torr luft, reinluft.
Denne vekA har me fatt komt godt i gang med malinga. Men me har berre ei veka paa osss aa bli ferdig, saa me faar mest sannsynleg ikkje tid til aa lag teikningar i alle klasseromma. Maalet er aa verta ferdig i forsteklasse. Det kjem nokon nye frivillige den heklga me reiser saa me haapar dei kan mala i dei andre klasseromma. Ellers maatte me ta ein av guttane paa barnehiemen til legevakten paa fredag. Han hadde vore sjuk lenge, hadde feber og stiv nakke. Me var litt redd for hjernehinnebetennele. Me fekk han til l;egen og det kom fram at han hadde malaria stakkar. Det er litt skummelt aa tenke paa at om m ikkje hadde vore der ville han mest sannsynleg ikkje vorte tatt til legen. Det er ganske dyrt for dei. Han fekk iallefall dei medisinane som han trong, saa no haapar me berre at han har faat dei i seg. Me reiste nemleg vekk paa fredag, saa me haapar han er betre no. Saa alle sammen, kryss fingrane for victor. Det kjem til aa gaa bra.
Denne helga har me vore paa eit nytt eventyr. Me motte dei andre frivillige. Veldig moro, dei er fantastiske folk, og me har feriehus i usa, dublin,london...hweldige oss.
Ja, me reiste til ein liten landsby som heiter fiema. For aa komme til landsbyen maate me kjora taxi i ein time paa den mest stovete vegen ein kan tenka seg. Naar me kom fram hadde helga faatt eit veldig fint tkjortemerke. Ho fekk diplom av ingvild.
Denne landsbyen me reiste til er spesiell daa menneska som bur der ser paa apar som heilage dyr. Og det kryr av apar der. Nokon av apane er ganske tamme, saa me fekk mata dei med brod. MOro.!!!
I landsbyen har dei og ein eigen gravplass for apane.
Denne helga har me budd paa hotell med varmt vatn i dusjen...Og det har vore heilt fantastisk.
Me vart nesten reine etter alt stovet.
Me skulle eigentleg til ein foss i dag, men ingvild var ikkje heilt i form saa me reiste til kumasi i staden.
PLanen for neste veke er aa mala ferdig, ha avslutnig med ungane, Me lage spagetti, og skal visa litt video, og so skal me grilla mais. skal skriva meir om dette seinare.
Viss nokon har veldig mykje pengar og vil senda ein melding er nummerene:
Ingvild: +233247005688
helga: +233242138008
ellers leve me lenge paa fine kommenatar.
KLem
ingvild og helga, helga og ingvild.
onsdag 16. juli 2008
Oppdatering fra Supersyden
Ja, da var me igjen pa den vide verdsveven mens me sitt ute i den vide verda. Det er finfint:) Ingvild har venta i 9 min pa a fa opne ein mail..
Det har skjedd store ting sidan sist, me har for eksempel begynt a male pa skulen! Det gar ganske fort forelopig, og det er godt a ha eit prosjekt a drive med. Me har berre ni dagar igjen pa barneheimen, og synest dagane gar i full fart.
Forrige helg reiste me sorver til Cape Coast. Der motte me igjen frivllig-vennene vare, veldig morro:) Ei av dei, Krikit, har og vore pa ein barneheim der forholdene var ganske mykje verre enn hja oss. Maten dei vaska beibiane pa, foreksempel, var a fylle eit badekar med vatn (kaldt), gnikke baken til beibien rundt og rundt mot botnen, og det var det. Den barnehemen er den rikaste i Ghana, men dei som styrte og jobba der var meir opptatt av a fa ting og pengar sjolve, enn a gjere jobben sin. Men altsa, me var ute og reiste. Me besokte Cape Coast Castle, ei av dei store slaveborgene langs Gullkysten, det var litt pinlig a vere kvitng der... Sa tok me turen til Hans Cottage Botell (nokon som veit kva Botell er?). Der hadde dei badebasseng, og ein restaurant som stod paa paalar i eit vatn og der var det krokodillar! Me fekk tatt pa nokkon, det var skummelt, me var redde for at dei skulle ete oss litt. Me har bildebevis:) Ellers hadde dei eit husband som spela gamle, vestlige schlegers, me klarte a kjenne igjen ein av dei:) Nste dag reiste me til Kakum National Park, der me gjekk the canopy walk. Det er bruer som er bygde oppe i trea, 40 m over bakken. Det var veldig morro, anbefales. Jajaja. Det var ei fin helg.
Ein dag sag me ein albino svart person.
SA har me tatt med ungane pa utflukt! Me trudde me skulle vere ca 20, men me vart 72 pers... Sa bilane vart fulle, og det var litt lite mat, men turen var gode greier likevel. Me besokte eit palass der me fekk innforing i Ghana si kongehistorie (eller noko i den duren). Av dei museumene me har vore pa her i landet, synest dei forresten det er ekstra interessant a vise fram pennar, skrivebord, stolar ol som dei kjente personane har brukt... Spanande. Deretter reiste me til ein radiostasjon, for me avslutta med a besoke ein dyrehage. Ungane likte naturleg nok det siste best, men dei hadde ein rasistapekatt!! Kvar gong Helga narma seg, spytta han, og nar me spurte guiden, sa han at det var fordi at ho var kvit. Usj, har det pa video. Haha
Noko anna me har brukt pengane dekans pa, er at me har gjeve ca 1000 kr til ei dame som arbeider me a laere opp gatejenter i matlaging og catering. Sa takk for det:)
Me har og eit "awimbawe"-prosjekt. Ingvild har doypt ungane "step by step choir", og me skal laera dei "in the jungle" fra Lion King, og sa filme det:D Ingvild har og lart dei DDE-hit'en "Rumpa mi". Det er veldig morro nar dei syng den med stor entusiasme!
Nokon av dei siste skiltene me har sett:
Blck Moses' spot
God is Great chop bar
Holy virgin photos
Silicon Valley int. School
og var forelopige favoritt:
SWEET JESUS old foreign papers and takeaway rubber
Det har skjedd store ting sidan sist, me har for eksempel begynt a male pa skulen! Det gar ganske fort forelopig, og det er godt a ha eit prosjekt a drive med. Me har berre ni dagar igjen pa barneheimen, og synest dagane gar i full fart.
Forrige helg reiste me sorver til Cape Coast. Der motte me igjen frivllig-vennene vare, veldig morro:) Ei av dei, Krikit, har og vore pa ein barneheim der forholdene var ganske mykje verre enn hja oss. Maten dei vaska beibiane pa, foreksempel, var a fylle eit badekar med vatn (kaldt), gnikke baken til beibien rundt og rundt mot botnen, og det var det. Den barnehemen er den rikaste i Ghana, men dei som styrte og jobba der var meir opptatt av a fa ting og pengar sjolve, enn a gjere jobben sin. Men altsa, me var ute og reiste. Me besokte Cape Coast Castle, ei av dei store slaveborgene langs Gullkysten, det var litt pinlig a vere kvitng der... Sa tok me turen til Hans Cottage Botell (nokon som veit kva Botell er?). Der hadde dei badebasseng, og ein restaurant som stod paa paalar i eit vatn og der var det krokodillar! Me fekk tatt pa nokkon, det var skummelt, me var redde for at dei skulle ete oss litt. Me har bildebevis:) Ellers hadde dei eit husband som spela gamle, vestlige schlegers, me klarte a kjenne igjen ein av dei:) Nste dag reiste me til Kakum National Park, der me gjekk the canopy walk. Det er bruer som er bygde oppe i trea, 40 m over bakken. Det var veldig morro, anbefales. Jajaja. Det var ei fin helg.
Ein dag sag me ein albino svart person.
SA har me tatt med ungane pa utflukt! Me trudde me skulle vere ca 20, men me vart 72 pers... Sa bilane vart fulle, og det var litt lite mat, men turen var gode greier likevel. Me besokte eit palass der me fekk innforing i Ghana si kongehistorie (eller noko i den duren). Av dei museumene me har vore pa her i landet, synest dei forresten det er ekstra interessant a vise fram pennar, skrivebord, stolar ol som dei kjente personane har brukt... Spanande. Deretter reiste me til ein radiostasjon, for me avslutta med a besoke ein dyrehage. Ungane likte naturleg nok det siste best, men dei hadde ein rasistapekatt!! Kvar gong Helga narma seg, spytta han, og nar me spurte guiden, sa han at det var fordi at ho var kvit. Usj, har det pa video. Haha
Noko anna me har brukt pengane dekans pa, er at me har gjeve ca 1000 kr til ei dame som arbeider me a laere opp gatejenter i matlaging og catering. Sa takk for det:)
Me har og eit "awimbawe"-prosjekt. Ingvild har doypt ungane "step by step choir", og me skal laera dei "in the jungle" fra Lion King, og sa filme det:D Ingvild har og lart dei DDE-hit'en "Rumpa mi". Det er veldig morro nar dei syng den med stor entusiasme!
Nokon av dei siste skiltene me har sett:
Blck Moses' spot
God is Great chop bar
Holy virgin photos
Silicon Valley int. School
og var forelopige favoritt:
SWEET JESUS old foreign papers and takeaway rubber
torsdag 10. juli 2008
Alaa Alaa
Her er nokon av ungane vaare i gang med aa ta ein slags krem i haaret til ho eine som skal gjera det mjukare. Saann som haaret vaart, dei er veldig opptatt av haaeret vaart her, og trur nesten ikkje paa oss naar me seie at det er ekte, kanskje fordi nesten alle her nede har falskt haar. Veit ikkje om haaret hennas vart noko mjukare, ho skreik iallefall som ein gal etter ei stund fordi middelet svei.
Her lage to av ungane vaare fufu, som er ein lokal rett, ikkje vaar favoritt akkurat. me syns da smake ganske ekkelt. Det er laga av ei rotgronnsak som heite kwasaba, som dei kokar og etter paa smadrar saman til ein deig. Denne deigen smakar egentleg ikkje so mykje, men konsistensen er vanskelig aa bli vant med. Men ungane likar det veldig godt, og kvar gong dei faar mat seier dei: i invite you, altso, dei vil dela den lille maten dei har med oss. Veldig sote og snille ungar.Denne veka har me kjopt ein stor pose med ris til barneheimen, so no har dei iallefall mat ganske lenge framover. Dei vart veldig glad for det,saa no har iallefall penagne de har giitt gaatt til ein veldig god sak. Risen her nede er veldig dyr no naar det er regntid.
Her ser de ingvild(for dei som ikkje kjente ho igjen) og ei jente paa barneheimen som heiter Ama. Ho er heilt nydeleg, og som alle ungane vil ho gjerne bli tatt bilde av. me hoyre ofte, madame madame, please snap me.
Her kan de sjaa helga:) og den minste av ungane med det passande navnet baby, og victor. Naar me tar bilde er ungane veldig flinke til aa posera, me har mange morsome og veldig tilgjorte bilder.Ellers so merkar me veldig godt African time. Alt her nede tar tid...lang tid.
Me har endaa ikkje kome i gang med malinga, fordi den mannen som skal leggja sement paa veggen ikkje har kome. Men no skal han koma i morgon, men me faar sjaa. Blir veldig overraska viss han kjem. Skulle onska me kunne leggja sement.
Me er ogsaa blitt litt usikre paa korvidt vaar verdsfar alltid snakke sant. Han snakke vekldig mykje om planane han har for barneheimen og kor opptatt han er osv. Men me har ein folelse av at han kanskje legg til litt ekstra paa prisen naar me skal kjopa noko fopr han og tar resten sjolv. Men slik er det i afrika (kontinent/verdensdel...)eller ghana(landet) hehe..
me skreiv forrige gong at me skulle ta ungane med paa tur i dag, men av ulike grunnar har turen blitt utsatt til mandag. Me har faatt snakka med sjaaforen som skal kjoyra ungane til kumasi, og vorte eininge om ein pris som er omlag halvparten av kva vaar kjare vertsfar sa det ville bli. Har fortsatt ein mistanke om at det er litt for dyrt, men no har me iallefall faatt ned prisen ein god del. Saa ein del va pengane de har gitt gaar til denne turen som me haapra vert veldig velllykka.
Litt av grunnen til at turen vart utsatt er at helga har vore sjuk. Naar me kom tilbake fraa lake bosumtwi(skal fortelje om det etterpaa) hadde helga feber og hovne mandlar. me reiste paa sjukehuset dagen etter i frykt for at det var malaria. Etter aa ha venta ein evighet der reiste me heim med beskjeden om at det iallefall ikkje var det, men det kunne vere andre ting. Om me ville sjekke det maattte me kome att dagen etter. Saa dagen etter reiste me heller til ein privat klinikk, der helga fekk pencelin. Og no er ho paa betringas veg.
Lake bosutwi, var veldig vakkert pg idyllisk. Me budde paa eit veldig luksus hotell, med ei giga giga seng, dusj og air condition.. Var so utrulig godt for sjela. Motte to norke jenter, me skal mota dei igjen dennne helga daa me reiser til cape coast. Maa fortelja om alle dei morsomme butikknavnene her nede, ghana er eit veldig kristenr land, og derfor gir mange krisne navn tuil butikkane sine og andre rare navn. For eksempel; gods first alliminium shop, lady pea hair saloon, bulletman hair cut, og muhama disco church, kom visst ikkje paa so mange no. Men det kjem fleir.
Takk for kommentarar, er so kjekt.
Me har ikkje observert noko meir slaaing, forhaapentligvis blir da ikkje noko meir av det saa lenge me er her.
Takk f0r oss.
ingvild og helga
lørdag 5. juli 2008
Hurray hurray its a holiholiday...
Hei igjen.
I dag er me tilbake i Kumasi igjen, men no er me berre innom og reiser snart vidare til lake bosumtwi. Saa det blir paa ein maate ein liten ferietur for oss, difor den fengande overskrifta.
Lake bosumtwi er ein stor innsjo som visstnok skal vere veldig fin aa "chilla" ved, har me hoyrt.
Me haape veldig paa aa kapra eit rom med aircondition og viss me e heldige ein dusj so virke.. Men daa er me heldige. De faar kryssa fingrane for oss.
Tusen takk for koselige kommentarar, e veldig veldig kos..
INgrid, me skal ta masse bilde, skal faa prova aa lagt ut ein del her, men det er litt rik fordi dataene er so treige. Har hoyrt om folk som har mista alle bildene sine naar dei har provd aa legga innpaa. Men me skal gjera vaart besta.
MAri, no maa du huska aa smora deg. (paa HEILE kroppen) ikkje berre nederst paa leggen.
Her nede har det vore ein god del sol dei siste dagane. Men naar det er sol er dt saa utrulig varmt, so me er egentlig ganske glad naar det regnar. Saa kanskje er du brunare enn oss naar me kjem heim mari.
Dei siste dagane:
Me skreiv jo at me har planar om aa byrja paa sement og malimg av vegg. Har ikkje byrja enda, men mandag er den store dagen. Daa kjm det ein mann so skal hjelpa oss med muring og so begynne me. Me skal mala alle klasserommene paa skulen. 4 stk. Ogi forste og andre klasse skal me mala alfabtet med teikningar til. Haapar det blir bra. Ellers skal me ta med ungane paa tur til kumasi paa torsdag. Me skal paa museum, dei har aldri vore paa msueum for. Saa skal me besoka hovdingen sitt palass, fnsenteret og flyplasssen. Ungane har ikkje sett fly for, og spor oss om korleis det er. Veldig mange rare sporsmal. Men sote er dei.
I gaar fekk me ein litt negativt opplevelse, me hadde del oss den forste timen. Helga var med 1 og 2 kl. og ingvild var med 3 og 4. I klassen som ingvild var i byrja to elevar aa ;leikesloss, laeraen vart forbanna,og kasta dei ut avklasserommet. dei maatte stilla seg utenfor slik at alle saag dei med armane opp. Veldig nedverdigane. Og so, eg syns det var meir enn nok. Gjekk han i klasserommet, henta pekestokken og gjekk ut og slo den eine gutten hardt. Veldig hardt fleire gonger. Eg blei veldig sjokka, for har ikkje set noko slikt verken heime eller her for. GUten byrja sjolvsagt aa grine. Daa laeraen kom inn igjen bestemte ingvild seg for at laeraren skulle faa sjaa kva hi syns om det han hadde gjort. So ingvild tok med seg tingene sine aa gjekk ut av klasserommet, daa vart dte heilt stille.
Etter ei stund kom laeraen aa unnskyldte seg til ingvild, men det er ikkje ingvild han skal unnskylda seg til. Var ein ekkel opplevelse, men slik er det her nede. Skulesystemet er saa annleis som det kan bli. Ungane pugge alt, og kan egentlig ingenting. Masnge av fjerdeklassingane kan fortsatt ikkje lesa. Men dei seie sjolve dei kan skrive, det betyr skrive av tavla.
Ellers har me begynt aa venna oss til livet i afrika. Og ja, me begynne aa faa litt perspektiv paa ting. me har da veldig bra i Norge. For oss er det ein sjolvfolge aa legga seg mett. Viss nokon av ungane paa barnehiemen hadde kome til norge aa sett korleis me budde hadd dei nok faat sjokk.
Er veldig glad for at me gjorde dette. Afrika er eit veldig fint land. Her om dagen var det ein fantastisk solnedgang, som tatt ut av lovenes konge. fantastisk.
Rundt den lille landsbyen vaar ligg jungelen som eit gront belte rundt oss. Og den raude jorda mellom dei smaa leirehyttene er fanatsisk. Menneskene er veldig vennlige, og jestfrie. Me er heldige. Kveldane brukar me sammen med ungane paa barnheimen. Dei likar aa sitte tett inntil oss, elske aa bli kosa med. det er hard konkurranse om aa faa sitta ved oss. Ungane kallar oss madame inga og madame helga. Litt morsomt aa bli kalla madame. Me har laert dei aramtamtam leiken, og den er veldig populaer.
I landsbyen vaar er dei enten veldig kristne eller veldig muslimske. Landsbyen blir delt mellom hovudvegen, og dewt bloir og skille mellom kroisten og muslimar. Men dei er ikkje uvennar, litt morsomt. segregering.
Eit lite avsnitt om hanar:
Me hatar hanar, og det er ingen overdrivelse. FAmilen me bur hos har ingen hanar. men det har tydeligvis resten av landsbyen. Og dei hanane likar godt aa komme utenfor sora vaar om morgonen. Den lyden av ein hane som skrik...aaaaaaaaaa. klikk. I dag sjekka helga kortid den byrja aa skrika , jodaa klokka var tre. Og daa gir den seg ikkje for ca 7. kanskje ikkje so rart at me legg oss klokka 8 her nede.
men, ja skriv kommenatarar som berre det. Og ha det fint.:)
naar me kjem heim skal me ha ghana kveld med framvisning av bilder og serveringa av ghanesisk mat.
Klem fraa ingvild og helga.
Og renate, tastaturet her nede er heilt mongo. Difor so mange skrivefeil...:)
I dag er me tilbake i Kumasi igjen, men no er me berre innom og reiser snart vidare til lake bosumtwi. Saa det blir paa ein maate ein liten ferietur for oss, difor den fengande overskrifta.
Lake bosumtwi er ein stor innsjo som visstnok skal vere veldig fin aa "chilla" ved, har me hoyrt.
Me haape veldig paa aa kapra eit rom med aircondition og viss me e heldige ein dusj so virke.. Men daa er me heldige. De faar kryssa fingrane for oss.
Tusen takk for koselige kommentarar, e veldig veldig kos..
INgrid, me skal ta masse bilde, skal faa prova aa lagt ut ein del her, men det er litt rik fordi dataene er so treige. Har hoyrt om folk som har mista alle bildene sine naar dei har provd aa legga innpaa. Men me skal gjera vaart besta.
MAri, no maa du huska aa smora deg. (paa HEILE kroppen) ikkje berre nederst paa leggen.
Her nede har det vore ein god del sol dei siste dagane. Men naar det er sol er dt saa utrulig varmt, so me er egentlig ganske glad naar det regnar. Saa kanskje er du brunare enn oss naar me kjem heim mari.
Dei siste dagane:
Me skreiv jo at me har planar om aa byrja paa sement og malimg av vegg. Har ikkje byrja enda, men mandag er den store dagen. Daa kjm det ein mann so skal hjelpa oss med muring og so begynne me. Me skal mala alle klasserommene paa skulen. 4 stk. Ogi forste og andre klasse skal me mala alfabtet med teikningar til. Haapar det blir bra. Ellers skal me ta med ungane paa tur til kumasi paa torsdag. Me skal paa museum, dei har aldri vore paa msueum for. Saa skal me besoka hovdingen sitt palass, fnsenteret og flyplasssen. Ungane har ikkje sett fly for, og spor oss om korleis det er. Veldig mange rare sporsmal. Men sote er dei.
I gaar fekk me ein litt negativt opplevelse, me hadde del oss den forste timen. Helga var med 1 og 2 kl. og ingvild var med 3 og 4. I klassen som ingvild var i byrja to elevar aa ;leikesloss, laeraen vart forbanna,og kasta dei ut avklasserommet. dei maatte stilla seg utenfor slik at alle saag dei med armane opp. Veldig nedverdigane. Og so, eg syns det var meir enn nok. Gjekk han i klasserommet, henta pekestokken og gjekk ut og slo den eine gutten hardt. Veldig hardt fleire gonger. Eg blei veldig sjokka, for har ikkje set noko slikt verken heime eller her for. GUten byrja sjolvsagt aa grine. Daa laeraen kom inn igjen bestemte ingvild seg for at laeraren skulle faa sjaa kva hi syns om det han hadde gjort. So ingvild tok med seg tingene sine aa gjekk ut av klasserommet, daa vart dte heilt stille.
Etter ei stund kom laeraen aa unnskyldte seg til ingvild, men det er ikkje ingvild han skal unnskylda seg til. Var ein ekkel opplevelse, men slik er det her nede. Skulesystemet er saa annleis som det kan bli. Ungane pugge alt, og kan egentlig ingenting. Masnge av fjerdeklassingane kan fortsatt ikkje lesa. Men dei seie sjolve dei kan skrive, det betyr skrive av tavla.
Ellers har me begynt aa venna oss til livet i afrika. Og ja, me begynne aa faa litt perspektiv paa ting. me har da veldig bra i Norge. For oss er det ein sjolvfolge aa legga seg mett. Viss nokon av ungane paa barnehiemen hadde kome til norge aa sett korleis me budde hadd dei nok faat sjokk.
Er veldig glad for at me gjorde dette. Afrika er eit veldig fint land. Her om dagen var det ein fantastisk solnedgang, som tatt ut av lovenes konge. fantastisk.
Rundt den lille landsbyen vaar ligg jungelen som eit gront belte rundt oss. Og den raude jorda mellom dei smaa leirehyttene er fanatsisk. Menneskene er veldig vennlige, og jestfrie. Me er heldige. Kveldane brukar me sammen med ungane paa barnheimen. Dei likar aa sitte tett inntil oss, elske aa bli kosa med. det er hard konkurranse om aa faa sitta ved oss. Ungane kallar oss madame inga og madame helga. Litt morsomt aa bli kalla madame. Me har laert dei aramtamtam leiken, og den er veldig populaer.
I landsbyen vaar er dei enten veldig kristne eller veldig muslimske. Landsbyen blir delt mellom hovudvegen, og dewt bloir og skille mellom kroisten og muslimar. Men dei er ikkje uvennar, litt morsomt. segregering.
Eit lite avsnitt om hanar:
Me hatar hanar, og det er ingen overdrivelse. FAmilen me bur hos har ingen hanar. men det har tydeligvis resten av landsbyen. Og dei hanane likar godt aa komme utenfor sora vaar om morgonen. Den lyden av ein hane som skrik...aaaaaaaaaa. klikk. I dag sjekka helga kortid den byrja aa skrika , jodaa klokka var tre. Og daa gir den seg ikkje for ca 7. kanskje ikkje so rart at me legg oss klokka 8 her nede.
men, ja skriv kommenatarar som berre det. Og ha det fint.:)
naar me kjem heim skal me ha ghana kveld med framvisning av bilder og serveringa av ghanesisk mat.
Klem fraa ingvild og helga.
Og renate, tastaturet her nede er heilt mongo. Difor so mange skrivefeil...:)
onsdag 2. juli 2008
Utflukt
I dag er me paa tur til Kumasi (den nest storste byen i Ghana) for aa bruke minibanken. Det er TRONGT her, og dei fyrste tre timane var me, med unntakfra ei dame og ein halvkvit ein, dei einaste kvite me saag. Og dette er ein by med meir enn tre mill innbyggjarar!
Vart fyrste maal for dagen var aa finne supermarkedet. Me spurte om vegen for kvar 20. meter, og alle sa "yes, it is not very far from here, go straight ahead..", saa me gjekk straight ahead og straight ahead, men endte likevel paa mystisk vis opp med aa gaa i ring. Me saag nok ganske frustrerte ut, og ryktet om dei to kvite som leita etter supermarkedet hade visst spreidd seg, for plutselig ropa ein mann fraa ein taxi at "der er det!" Me blei glade:D
No har me ete, helga er hog paa sukker og kaffi, sann gaar det naar ein ikkje faar sin daglege dose paa nesten to veker, og inntar like store mengder ein er vand med fraa tidlegare. (alt ein laerer av aa jobbe pa Meny, Bergen storsenter..) Me kjopte forrett, middag, desstert, kaffi og drikke til 45 per pers! Ghana er herlig.
I gaarkveld snakka me alle om verda. Daa maatte me ta fram ein oppblaasbar globus, og naar ingvild sat med den i handene, braut ho begeistra ut: "AA, e kje da ein sang so e sann ' She's got the whole world in her hand, she's got the ...' " Saa gar det opp for oss at den sangen handle om Gud, og sidan dei er veldig religiose her nede var det kanskje ikkje den beste replikken aa komme med.. Det var morro:D
Nestegong me skriv her, har me nok faatt starta paa litt praktiske gjeremaal paa skulen, som muring og maaling, og planen er ogsaa aa ta ungane med paa opplevelsestur til veka. Gler oss til det. Fortsett aa skriv kommentarar, daa blir me glade, me savne dekan alle av og til. Ikkje saa ofte.
No skal me prove aa faa svomme i eit basseng, saa me kanskje blir reine for fyrste gong sidan me kom ned hit. Ser fram til det:)
Vart fyrste maal for dagen var aa finne supermarkedet. Me spurte om vegen for kvar 20. meter, og alle sa "yes, it is not very far from here, go straight ahead..", saa me gjekk straight ahead og straight ahead, men endte likevel paa mystisk vis opp med aa gaa i ring. Me saag nok ganske frustrerte ut, og ryktet om dei to kvite som leita etter supermarkedet hade visst spreidd seg, for plutselig ropa ein mann fraa ein taxi at "der er det!" Me blei glade:D
No har me ete, helga er hog paa sukker og kaffi, sann gaar det naar ein ikkje faar sin daglege dose paa nesten to veker, og inntar like store mengder ein er vand med fraa tidlegare. (alt ein laerer av aa jobbe pa Meny, Bergen storsenter..) Me kjopte forrett, middag, desstert, kaffi og drikke til 45 per pers! Ghana er herlig.
I gaarkveld snakka me alle om verda. Daa maatte me ta fram ein oppblaasbar globus, og naar ingvild sat med den i handene, braut ho begeistra ut: "AA, e kje da ein sang so e sann ' She's got the whole world in her hand, she's got the ...' " Saa gar det opp for oss at den sangen handle om Gud, og sidan dei er veldig religiose her nede var det kanskje ikkje den beste replikken aa komme med.. Det var morro:D
Nestegong me skriv her, har me nok faatt starta paa litt praktiske gjeremaal paa skulen, som muring og maaling, og planen er ogsaa aa ta ungane med paa opplevelsestur til veka. Gler oss til det. Fortsett aa skriv kommentarar, daa blir me glade, me savne dekan alle av og til. Ikkje saa ofte.
No skal me prove aa faa svomme i eit basseng, saa me kanskje blir reine for fyrste gong sidan me kom ned hit. Ser fram til det:)
søndag 29. juni 2008
Endelig i Ayanisuso!
Hei alle sammen.
27.juni \reiste me fraa Accra til kumasi. Heldin\gvis blei bussturen redda av ein fantastisk film som vart vist:Blood sisters. Den handla om eit sjalusidrama mellom to sostre, som endte med at eine sostere drap den andre og tok familen hennas. Til vaar store glede begynte blood sistert 2 rett etterpaa, daa kom den dode sostera tilbake..tataaa. Me likte spesilet spacelydeffektane som kom naar ho dukka opp.
Etter bussturen kom me paa syto senteret i kumasi. der motte me vaar vertsfar som heiute Mahama. Han er veldig koselig og veldig liten og spe.
Me tok tro tro til den lille byen ayainasus, der me bur. Naar me steig ut av tro troen maatte me omstilla oss ganske heftig, der er vaskelig aa forebu seg paa noko slikt paa forehand. Landsbyen bestaar av hus som er bnygd av murstein og blikktak. Og dei er veldige fattige.
Huset til vertsffamilien vaar er likt som resten va husene i landsbyen,er vanskelig aa beskriva korleis det er. Me skal legga ut bilder etterkvart slik at de faar sjaa korleis det er.
Me har ei vertsmor som heiter Ruth, ho er gravid i 5 mnd, og smilie heile tida.
Eller saa bur sostera til Maham der ogsaa, og broren som heiter Patrick. Om dei virkelig er broren, eller om han kalle alle brodre e me ikkje heilt sikker paa.
Paa samme omraade som me bur er barneskulen. Den har tavler og pultar, og ser ganske grei ut(afrikansk standard). Trur ungane faar god skulegang der.
Mahama har og ein senior hiugh school som han driv. Han er ein veldig snill mann. Han har tydeligvis tore forventningar om at me skal hjelpa han med alle planane sine, og snakke hiele tida om andre frivililige som har hjelpt han masse. Me vil venat litt for me gir han noko for aa se om om me kan stola paa han. Men me trur me kan det. han har gjort veldig mykje bra for ungane.
UNgane er nydelige, det er 13 ungar.
Me kan ikkje navnene paa alle endaa, er ikkje saa enkelt aa huska.
INgvild har skifta navn til inga, daa ingen huske ingvild.
Forste kvelden var det veldig mange inntrykk ute aa gjekk, saa me snakka ikkje saa masse med dei daa.
Men i gaar kveld fekk me litt bedre kontakt med ungane.
Dei er sote, og snille. Og ungane lagar all mat sjolv, og hjelpe til med alt husarbeid.
I gaar vart me vist fra,m av vertsfaren vaar, hanm viste oss fram til venner og til famile.
Var moro, naar nme var i hiuset til ein dommar, ein soim var rik. heldt me paa aa sovne, det var saa gode stolar, og me var slitne.
Me maatte klipa kvarandre i armen for aa halda oss vakne.
I sammen huset saag me og paa nyheten, og vart ganske sjokka daa dei hadde ein reportasje om ei dame som hadde vorte overkjoyrd av eit tod(halshogd), og dei viste bilder av kroppen og det avhogde hovudet. Her skal alt visast.
Etter framvisinga reiste me paa markedet aa kjopte frukt, kjempegodt.
Frukta her nede er heilt fantastisk.
Naar me kom heim igjen etter utflukta og hadde posar aa bere, ko ungane springande faar aa hjelpa oss. Dei er nydelige.
Me har og faat ovd oss paa klesvask for haand. Trur dei syns me saag litt rare ut naar me gjorde vaart beste for aa faa kled\na vaare reine.Saa dei lo litt.
Me har forresten gitt oppp aa faa klena reine, det er umulig her nede.
Paa kvelden satt me aa song saman me ungane. Dei likar aa sitta heilt intil oss, ta paa haret vaart og bli kosa med. SDet er tydelig at dei ikkje har blitt kosa saa mykje med.
Hadde ei kjempefin stund i gaar, daa me satt ute paa verandane med to ungar paa fanget, to bak oss. Saa song me lavt saa lavt.. Og ungane saag paa oss me dei vakraste augene.
Me er blit glad i dei allerede.
I dag, sondag er me i kumasi. Ca 45 min med tro tro fra vaar lille landsby.
HAdde egentlig tenkt aa sjaa litt i butikkar, men nesten alt er stengt, Heldig vis fann me denne internettkafeen ved hjelp av ein veldig sot afrikanar. Han sit aa vente paa oss no.
Etterpaa skal me sjaa om me finn eit hotell, for me lengtar etter eit vannklosett med dopapir.
Da har me ikkje i landsbyen.
Men me har det veldig fint.
Og me har blitt veldig glad i afrika.
Maten me faar severt er ganske saa god. Men veldig oljete, som me har snakka om for.
me faar ikkjr den samme maten som dei,saa det er greit.
i gaar var me med aa laga fufu. som er ein afrikansk rett. spenannde. Dei koker nokon gronnskare som heite wasaba, og so brukte dei ein gigantisk staukar laga av tre som dei knuse dei med. det bnlir til ein deig, og dei et det sammen me eiveldig strek suppe.
me likte ikkje det saa vel;dig godt.
Men me faar prova eit par gonger til.
me er friske og har det bra.
KLem fraa inga og helga Yaa.
27.juni \reiste me fraa Accra til kumasi. Heldin\gvis blei bussturen redda av ein fantastisk film som vart vist:Blood sisters. Den handla om eit sjalusidrama mellom to sostre, som endte med at eine sostere drap den andre og tok familen hennas. Til vaar store glede begynte blood sistert 2 rett etterpaa, daa kom den dode sostera tilbake..tataaa. Me likte spesilet spacelydeffektane som kom naar ho dukka opp.
Etter bussturen kom me paa syto senteret i kumasi. der motte me vaar vertsfar som heiute Mahama. Han er veldig koselig og veldig liten og spe.
Me tok tro tro til den lille byen ayainasus, der me bur. Naar me steig ut av tro troen maatte me omstilla oss ganske heftig, der er vaskelig aa forebu seg paa noko slikt paa forehand. Landsbyen bestaar av hus som er bnygd av murstein og blikktak. Og dei er veldige fattige.
Huset til vertsffamilien vaar er likt som resten va husene i landsbyen,er vanskelig aa beskriva korleis det er. Me skal legga ut bilder etterkvart slik at de faar sjaa korleis det er.
Me har ei vertsmor som heiter Ruth, ho er gravid i 5 mnd, og smilie heile tida.
Eller saa bur sostera til Maham der ogsaa, og broren som heiter Patrick. Om dei virkelig er broren, eller om han kalle alle brodre e me ikkje heilt sikker paa.
Paa samme omraade som me bur er barneskulen. Den har tavler og pultar, og ser ganske grei ut(afrikansk standard). Trur ungane faar god skulegang der.
Mahama har og ein senior hiugh school som han driv. Han er ein veldig snill mann. Han har tydeligvis tore forventningar om at me skal hjelpa han med alle planane sine, og snakke hiele tida om andre frivililige som har hjelpt han masse. Me vil venat litt for me gir han noko for aa se om om me kan stola paa han. Men me trur me kan det. han har gjort veldig mykje bra for ungane.
UNgane er nydelige, det er 13 ungar.
Me kan ikkje navnene paa alle endaa, er ikkje saa enkelt aa huska.
INgvild har skifta navn til inga, daa ingen huske ingvild.
Forste kvelden var det veldig mange inntrykk ute aa gjekk, saa me snakka ikkje saa masse med dei daa.
Men i gaar kveld fekk me litt bedre kontakt med ungane.
Dei er sote, og snille. Og ungane lagar all mat sjolv, og hjelpe til med alt husarbeid.
I gaar vart me vist fra,m av vertsfaren vaar, hanm viste oss fram til venner og til famile.
Var moro, naar nme var i hiuset til ein dommar, ein soim var rik. heldt me paa aa sovne, det var saa gode stolar, og me var slitne.
Me maatte klipa kvarandre i armen for aa halda oss vakne.
I sammen huset saag me og paa nyheten, og vart ganske sjokka daa dei hadde ein reportasje om ei dame som hadde vorte overkjoyrd av eit tod(halshogd), og dei viste bilder av kroppen og det avhogde hovudet. Her skal alt visast.
Etter framvisinga reiste me paa markedet aa kjopte frukt, kjempegodt.
Frukta her nede er heilt fantastisk.
Naar me kom heim igjen etter utflukta og hadde posar aa bere, ko ungane springande faar aa hjelpa oss. Dei er nydelige.
Me har og faat ovd oss paa klesvask for haand. Trur dei syns me saag litt rare ut naar me gjorde vaart beste for aa faa kled\na vaare reine.Saa dei lo litt.
Me har forresten gitt oppp aa faa klena reine, det er umulig her nede.
Paa kvelden satt me aa song saman me ungane. Dei likar aa sitta heilt intil oss, ta paa haret vaart og bli kosa med. SDet er tydelig at dei ikkje har blitt kosa saa mykje med.
Hadde ei kjempefin stund i gaar, daa me satt ute paa verandane med to ungar paa fanget, to bak oss. Saa song me lavt saa lavt.. Og ungane saag paa oss me dei vakraste augene.
Me er blit glad i dei allerede.
I dag, sondag er me i kumasi. Ca 45 min med tro tro fra vaar lille landsby.
HAdde egentlig tenkt aa sjaa litt i butikkar, men nesten alt er stengt, Heldig vis fann me denne internettkafeen ved hjelp av ein veldig sot afrikanar. Han sit aa vente paa oss no.
Etterpaa skal me sjaa om me finn eit hotell, for me lengtar etter eit vannklosett med dopapir.
Da har me ikkje i landsbyen.
Men me har det veldig fint.
Og me har blitt veldig glad i afrika.
Maten me faar severt er ganske saa god. Men veldig oljete, som me har snakka om for.
me faar ikkjr den samme maten som dei,saa det er greit.
i gaar var me med aa laga fufu. som er ein afrikansk rett. spenannde. Dei koker nokon gronnskare som heite wasaba, og so brukte dei ein gigantisk staukar laga av tre som dei knuse dei med. det bnlir til ein deig, og dei et det sammen me eiveldig strek suppe.
me likte ikkje det saa vel;dig godt.
Men me faar prova eit par gonger til.
me er friske og har det bra.
KLem fraa inga og helga Yaa.
torsdag 26. juni 2008
Klare for avreise!!!
No har me faatt i oss det siste restaurantmaaltidet me faar paa ei stund, i morgon tidleg, kl 0600 (Ghana time) ber det avgarde til landsbyen der me skal jobbe dei neste vekene. Mama Tina har stadig ein bisetning at barneheimen me skal paa har veldig daarlige forhold, saa det blir spanande aa faa sjaa det sjolv. Her paa Pink Hostel har me mott to jenter som har hatt heilt ulike erfaringar med opplegget. Ei hadde vore sjuk i to omgangar, og hadde i tilegg ganske daarleg erfaring med sjukehusene, ho andre hadde hatt det fantastisk i tre maanader og tenkte seg tilbake til jul..:D
I gaar hadde me tromme og dansekurs, har herlig film fraa dette! Me fekk ein mann som saag paa til aa filme oss, og han oppdaga plutseleg korleis zoomen fungerte:) OG i dag har me kjopt kvar vaar kjole!! Dei er veldig afrikanske, noko som jo var poenget. Me er fornoyde:) Skal prove aa finne ein internettkafe om ikkje saa alt for mange dagar, saa far me se om humoret fremdeles er pa topp, satsar paa det!!
Dagens sitat: Ingvild ser opp mot den vakre nattehimlen full av stjerner og bryt begeistra ut "Oh, look at the stars! And there is the moo... No, it's a window..."
I gaar hadde me tromme og dansekurs, har herlig film fraa dette! Me fekk ein mann som saag paa til aa filme oss, og han oppdaga plutseleg korleis zoomen fungerte:) OG i dag har me kjopt kvar vaar kjole!! Dei er veldig afrikanske, noko som jo var poenget. Me er fornoyde:) Skal prove aa finne ein internettkafe om ikkje saa alt for mange dagar, saa far me se om humoret fremdeles er pa topp, satsar paa det!!
Dagens sitat: Ingvild ser opp mot den vakre nattehimlen full av stjerner og bryt begeistra ut "Oh, look at the stars! And there is the moo... No, it's a window..."
Flotte, fantastiske og FUKTIGE afrika.
Hei alle sammen.
No har me vore her i ghana i 5 dagar, og me er blitt forelska.
Ghana e eit kjempefint land, og me vil anbefalla alle aa reisa hit.
Folkene er saa vennlege, og uansett kor me gaar hoyre me akwaaba, som betyr velkommen.
I dag har mne vore paa matlagningkurs, der me har laert aa laga skikkelig ghanesisk mat.
Det var kjempemoro, og heilt annleis enn korleis m,e gjer det i Norge. Camping blir luksus i forhold. All maten vert kokt paa smaa kullgruve, skal legge ut bilder seinare. Og me maa bruka vifter for aa halda varmen i gang. Alle ingrediensene skjaere ein opp paa eit bord, for ein helle i masse, masse og endaa litt meir olje. Olje er visstnok tegn paa rikdom, og naar ein blir servert mat med masse olje i, er det tegn paa gjerstfrihet, noko ghanesarane har mykje av, difor masse olje. I dag har me laert aa laga yellow rice, men den er egentlig raud, men smaka veldig godt. Med masse krydder. Me fekk fried plantanas, som ser ut som store bananer men smake veldig annleis, og naar ein fritere dei make dei g\fanbtastisk godt og sott. Dama som laerte oss aa laga mat heite mama johanna, og ho oh sostera driv eit senter der dei hjelpe kvinner som er havna paa gata, dei laere dei aa sy, laga mat, osv. Heilt fantastiske menneske. Me har tenkt aa gi dei litt av penagne fraa alle de som har stotta,haape det gaar greit. Det gaar til ein veldig god sak.Etter me hadde ete og vaska opp fekk mekjopt oss afrikanske kjola, me blei veldig fine.
No skal me snart inn til byen for aa kjopa handkle, viss me finn.
For aa komma oss inn til byen maa me kjora nokjo som heite tro tro, det er minibussa som presse so mange dei kan inn i og saa kjore dei deg der du skal. E veldig praktisk og billig. Me er spente. Men ta det med ro mammabjorg og mammaingunn, det gaar bra.
I natt reise me til plassen der me skal jobba, me er veldig spente. Naar mama tina snakke om barnehiemen "step by step "som me skal jobba paa for eksempel naar ein av dei frivillige spurte om det var do der, sa ho yes, there is toilet there, but step by step..nononono! Very poor.
Men me klare oss fint uten vanlig do, forresten saa tisse folk overalt her. Kor enn me gaar er det gfolk som staar bak eit tre og urinere. Derfor er det paa enkelte veggar malt paa, do not urinate here!! ganske morsomt.
men tilbake til barneheimen, me haape me faar gjort masse der me skal.
Me glede oss.
No skal me inn til byen.
See u later alligator(ekje da her!)
blei veldig mange skrivefeil..sorry!
No har me vore her i ghana i 5 dagar, og me er blitt forelska.
Ghana e eit kjempefint land, og me vil anbefalla alle aa reisa hit.
Folkene er saa vennlege, og uansett kor me gaar hoyre me akwaaba, som betyr velkommen.
I dag har mne vore paa matlagningkurs, der me har laert aa laga skikkelig ghanesisk mat.
Det var kjempemoro, og heilt annleis enn korleis m,e gjer det i Norge. Camping blir luksus i forhold. All maten vert kokt paa smaa kullgruve, skal legge ut bilder seinare. Og me maa bruka vifter for aa halda varmen i gang. Alle ingrediensene skjaere ein opp paa eit bord, for ein helle i masse, masse og endaa litt meir olje. Olje er visstnok tegn paa rikdom, og naar ein blir servert mat med masse olje i, er det tegn paa gjerstfrihet, noko ghanesarane har mykje av, difor masse olje. I dag har me laert aa laga yellow rice, men den er egentlig raud, men smaka veldig godt. Med masse krydder. Me fekk fried plantanas, som ser ut som store bananer men smake veldig annleis, og naar ein fritere dei make dei g\fanbtastisk godt og sott. Dama som laerte oss aa laga mat heite mama johanna, og ho oh sostera driv eit senter der dei hjelpe kvinner som er havna paa gata, dei laere dei aa sy, laga mat, osv. Heilt fantastiske menneske. Me har tenkt aa gi dei litt av penagne fraa alle de som har stotta,haape det gaar greit. Det gaar til ein veldig god sak.Etter me hadde ete og vaska opp fekk mekjopt oss afrikanske kjola, me blei veldig fine.
No skal me snart inn til byen for aa kjopa handkle, viss me finn.
For aa komma oss inn til byen maa me kjora nokjo som heite tro tro, det er minibussa som presse so mange dei kan inn i og saa kjore dei deg der du skal. E veldig praktisk og billig. Me er spente. Men ta det med ro mammabjorg og mammaingunn, det gaar bra.
I natt reise me til plassen der me skal jobba, me er veldig spente. Naar mama tina snakke om barnehiemen "step by step "som me skal jobba paa for eksempel naar ein av dei frivillige spurte om det var do der, sa ho yes, there is toilet there, but step by step..nononono! Very poor.
Men me klare oss fint uten vanlig do, forresten saa tisse folk overalt her. Kor enn me gaar er det gfolk som staar bak eit tre og urinere. Derfor er det paa enkelte veggar malt paa, do not urinate here!! ganske morsomt.
men tilbake til barneheimen, me haape me faar gjort masse der me skal.
Me glede oss.
No skal me inn til byen.
See u later alligator(ekje da her!)
blei veldig mange skrivefeil..sorry!
tirsdag 24. juni 2008
Africa calling!
HAllo alle sammen!
No er me paa dag tre her i Accra og me allerede opplevd masse.
Vegen til Afrika skulle ikkje berre bli lett for oss. Sjolvsagt klarte me aa feilberekne tida saa me hadde aldri kome oss paa flyet, hadde det ikkje vore for mange snille flyplassfolk.
Da forste som motte oss naar me ankom Accra var ein vegg av varme og fuktighet, dessuten ein snill mann som heite charles. Han kjorte oss til vaart flotte hotell, som ikkje er hotell,men hostell:PInk hostell! Her trur me at me har da ganske luksuriost, med aircondition og ein halvveis fungerande dusj. Tilsammen er me 10 frivillige som skal ut aa reise neste veke. Dei ekje so viktige, det e oss de vil hoyra om..
Fyrste dagen vart me henta av charles som kjorte oss til SYTO sitt kontor(organisasjonen me reiser med). Og der motte me vaar "big black mama" Tina, som er ei fantastisk flott dama som laere oss alt me treng aa vite om Ghana..nesten.
Saa reiste me paa strande, det var ein kjempeflott strand. Havet var varmt, skittent og DEILIG!!Her fekk me vaart fyrste mote med africantime daa me venta paa maten i ca 2 tima.
Resten av dagen deiga me oss paa strande, og var saa heldige at me hadde fint ver heile dagen, noko som er uvanlig daa det er regntid.
I dag starta me dagen med vaar daglege "forlesning" med Tina for det bar vidare ut i Accra paa sightseeing. Det var spesielt spennande aa faa se speigelen, bokhylla(uten boker) og den andre, men ikkje siste kista til Ghanas forste president..:P
Me var paa to ulike marked, der me fekk sjaa virkelige GHana for forste gong. Er vanskelig aa beskriva korleis det er, luktene, folkene, varene( grilla pungrotta\bever(me veit ikkje), levande krabba, levande snegla, grisefotter, osv osv....) Ghanesarane er veldig pratsomme og veldig paa oss, men ikkje paa ein ubehagelig maate. Ingvild har allerede faatt eit frieri, og vegard eg sa nei!
Me like Ghana masse, og Helga har faatt ei ny fregna..:)
Kjempekoselig viss de legg inn kommentara her, sidan det er vanskelig med mobil og saann..
Me skal prova aa legga inn litt bilde..:)
Me savne ikkje dekan endaa, men den tid kjem vel.
Klem fraa Helga og Ingvild live from Africa
No er me paa dag tre her i Accra og me allerede opplevd masse.
Vegen til Afrika skulle ikkje berre bli lett for oss. Sjolvsagt klarte me aa feilberekne tida saa me hadde aldri kome oss paa flyet, hadde det ikkje vore for mange snille flyplassfolk.
Da forste som motte oss naar me ankom Accra var ein vegg av varme og fuktighet, dessuten ein snill mann som heite charles. Han kjorte oss til vaart flotte hotell, som ikkje er hotell,men hostell:PInk hostell! Her trur me at me har da ganske luksuriost, med aircondition og ein halvveis fungerande dusj. Tilsammen er me 10 frivillige som skal ut aa reise neste veke. Dei ekje so viktige, det e oss de vil hoyra om..
Fyrste dagen vart me henta av charles som kjorte oss til SYTO sitt kontor(organisasjonen me reiser med). Og der motte me vaar "big black mama" Tina, som er ei fantastisk flott dama som laere oss alt me treng aa vite om Ghana..nesten.
Saa reiste me paa strande, det var ein kjempeflott strand. Havet var varmt, skittent og DEILIG!!Her fekk me vaart fyrste mote med africantime daa me venta paa maten i ca 2 tima.
Resten av dagen deiga me oss paa strande, og var saa heldige at me hadde fint ver heile dagen, noko som er uvanlig daa det er regntid.
I dag starta me dagen med vaar daglege "forlesning" med Tina for det bar vidare ut i Accra paa sightseeing. Det var spesielt spennande aa faa se speigelen, bokhylla(uten boker) og den andre, men ikkje siste kista til Ghanas forste president..:P
Me var paa to ulike marked, der me fekk sjaa virkelige GHana for forste gong. Er vanskelig aa beskriva korleis det er, luktene, folkene, varene( grilla pungrotta\bever(me veit ikkje), levande krabba, levande snegla, grisefotter, osv osv....) Ghanesarane er veldig pratsomme og veldig paa oss, men ikkje paa ein ubehagelig maate. Ingvild har allerede faatt eit frieri, og vegard eg sa nei!
Me like Ghana masse, og Helga har faatt ei ny fregna..:)
Kjempekoselig viss de legg inn kommentara her, sidan det er vanskelig med mobil og saann..
Me skal prova aa legga inn litt bilde..:)
Me savne ikkje dekan endaa, men den tid kjem vel.
Klem fraa Helga og Ingvild live from Africa
mandag 12. mai 2008
Ikkje lenge att!!!
No er det ikkje lenge til me skal til Ghana. Skrekkblanda fryd er kanskje det nærmaste ein kjem til ei forklaringa på korleis eg(ingvild) kjenner det inni meg. Eg er kjempespent, men samstundes tykkjer eg det er litt skummelt. Me har fått vite at me skal jobbe på ein barneheim som heiter step for step, der skal me leika med ungane, ordne på området, undervise nokon av ungane i engelsk og gi masse kjærleik.:)
No e da berre 6 eksamena igjen, so e eg snart på veg.Å no fekk eg sommarfuglar i magen..
Klem frå Ingvild.
No e da berre 6 eksamena igjen, so e eg snart på veg.Å no fekk eg sommarfuglar i magen..
Klem frå Ingvild.
Abonner på:
Kommentarer (Atom)
