Eit tarevatt farvel

Hei igjen.
I gar var siste dagen var i ayinanasuso, o me matte sei hadet til ungane. Det var ikkje noko kjekt i et heile tatt. Me har vorte veldig gla i dei alle sammen, og sjolv om me har gjort mykje for dei skulle me onska me kunne tatt dei med oss heim alle og ein kvar. Dei e so fantastiske, og snille. Sjolv om me veit at ungane pa barnehiemen der me har jobba har det relativt bra i forhold til andre barneheimar i Ghana er det med litt tungt hjerta at me forlet dei til deirans verger. Vare "foreldrer" der nede, master og madame har vore snille o\den tida me har vore der men me har hoyrt at det kanskje ikkje alltid er slik. motte ei jente, sofia som kom pa besok til barnehiemen, ho har joibba der gjennom same organisasjon som oss. Ho fortalte ting som gjorde at vare mistanka om var vertsfar vart bekrefta. I byrjinga syns me han verka som ein fanatsisk mann som gorde mykje for ungane og som berre vil dei vell. Men etterkvart byrja me aa skjona at et kanskje ikkje er slik. No er me sikre pa at han brukar barnehiemen, og ungane berre for aa faa pengar. Han prover heile tida a lure oss nar det gjeld pengar. Dette er ganske slitsomt og gjer at det vert vanskelig a hjelpa ungane, og det er jo det me vil. Denne jenta fortalte ogsa at master var ein ond mann som ikkje var godt likt i landsbyen, og han har sagt at folk iu landsbyen ikkje faar lov til aa seie noko til oss. han er visst ein ganske mektig mann, saa ingen tor a seie han i mot. Sa den siste veka har me spelt skodespel, men det har vore vanskeleg aa halda maska.

Men, me foler likevell tross i at det har vore vanskelig aa hjelpa ungane grunna at me vil at pengane skal ga til ungane aa ikkje han, at me har fatt til mykje.
Me vart ferdig med a mala alle veggane i klasseromma, noko som gjorde stor forskjell. Forhapentlegvis far elevane eit litt bedre laeringsmiljo. :)
me har ogsa mala alfabetet rundt tavla med teikningar til kvar bokstav i klasserommet til fyrste og andre klasse. Dette satt iallefall ungane stor pris paa, og laeraren lova a bruke teikningane i undervisninga.
Ellers har me kjopt nokre mye madrasser til ungane, 4 av jentene hadde ikkje madrasser i det heile, og noklon av madrassene var ganske uttissa og slitte. Saa gleda var stor hjaa ungane daa dei sag me hadde kjopt madrasser. Me kjopte ogsa myggnetting til alle sammen.
Forresten, den velse guten victor som hadde malaria var frisk som ein fisk da me kom heim att paa sondag. han kom springande mot oss, og gav oss ein stor klem. Det var hans mate a sei takk for hjelpa pa. Er litt skummelt a tenke pa at master og madame mest truleg ville ha venta mykje lenger enn kva me gjorde, for han hadde kome seg pa sjukehus.
myggnettingen vart ogsa satt veldig pris paa, og me hjelpte alle a henga en opp. Me hapar at den kan hjelpa mot sjansen for a fa malaria.

Sofia fortalte ogsa at master sjelden betalte laerarane, og at sepeielt hovedlaeraren pa skulen omlag aldri fekk betalt, og han har jobba pa skulen i 13 ar. Me bestemte oss for aa gi litt av pengane til han. Han vart kjempeglad, og god bless u all!

Me har ogsaa hatt ein norsk-aften, det me laga middag til alle ungane og vare "kjaere" foreldre. Under heile den tida me har vore her har me enda ikkje sett ungane ete kjott. me bestemte oss for a kjopa kylling til dei, og a laga spagetti med tomatsaus(uten masse olja). Me kokte og litt ris. Ungane var heilt i hundre, dei hjalp oss me aa laga maten(og det vart maaaaase mat). sa ungane fekk ete so masse dei klarte, og det er dei ikkje vane med. Me har ganska mange nesten groteske bilder fraa den kvelden. men ungane hadde det kjempefint, og me smilte og kosa oss heile kvelden.

Saa, til alle de som har stotta desse fantastiske ungane med pengar. De har gjort ein kjempegod gjerning. Me skulle onska me kunne sendt bile av alle dei takknelige ansiktene me har sett her nede. Me har faatt gjort masse, og dei tingene me har gjort er for ungane, slik at master ikkje kan ta det i fra dei. Me maa takka dykk alle saman far at de har gitt pengar slik at me har hatt mogelegheiten til aa gjera dette. Det har vore ein heilt fantastisk oppleving, som verken me eller ungane(forhapentlegvis) vil gloyma.

No sit me i tamale, den storste byen i nestenheilt nord. Dei to neste vekene skal me reise rundt a sja oss omkring i ghana. (pa eiga rekning sjolvsagt;)).
I morgon reiser me til mole nasjonalpark der me skal paa safari, og sjaa pa ELEFANTA..
me glede oss veldig.
Kjem til aa fortsette med aa skrive blogg slik at det fortsatt kan fylgje med paa ingvild og helgas utrulege reise i landet ghana.:

Me har det veldig bra, sjolv om me brjar aa sakne svaert mange av dykk saart.
Stoor klem fraa
INgvild og Helga live from Ghana.

ps. I gar vart me invitert med paa kino med to menn, paa ein pornofilmkino. Ganske merkelig.
pss. Rekord i sporsmal om giftarmal per dag er 3.